Huis I in Amsterdam Noord
- Amsterdam
- Particulier
Aan de Buiksloterweg in Amsterdam-Noord, langs het Noordhollandsch Kanaal, liggen een handvol zelfbouwkavels waarop wij twee woningen naast elkaar ontwierpen, die inmiddels zijn gerealiseerd en bewoond worden. Wie hier woont, woont aan een van de laatste stukjes authentiek Amsterdam-Noord: kleinschalige lintbebouwing met een dorps gevoel, waar de tijd iets langzamer lijkt te gaan dan een paar honderd meter verderop in de stad.
De twee woningen zijn ontworpen om in schaal en uitstraling bij die omgeving aan te sluiten, maar hebben elk een eigen karakter. De ene woning is volledig in hout uitgevoerd, de andere combineert hout met baksteen die gekeimd is, een kalkverftechniek die ook bij sommige zeventiende-eeuwse grachtenpanden is gebruikt, zodat de gevel met de jaren mooier wordt in plaats van verweert. Vanaf de bovenste verdieping kijk je zo over de Willem I-sluis en, aan de overkant van het IJ, richting het centrum van Amsterdam.
Binnen voelen beide huizen als een schuur, of eigenlijk een loft: hoog, licht en ruimtelijk. Een belangrijk deel van die inspiratie komt niet uit Amsterdam zelf, maar uit een studiereis naar San Francisco. Het resultaat is een huis waar je, zodra je binnenstapt, meteen doorhebt waarom de bewoners er nooit meer weg willen.
In de Volkskrant zeggen Bas en Myrthe dit over het huis
Bas Frenkel Frank en Myrthe van Pelt hadden nooit het plan om zelf een huis te laten bouwen, tot ze via via hoorden dat er kavels werden uitgegeven in Amsterdam-Noord. Om een plek te bemachtigen kampeerde Bas een hele week in een camper bij de A'damtoren, een periode die hij omschrijft als bijna een vrijstaat, met genoeg gebeurtenissen voor een speelfilm. Het leverde uiteindelijk een kavel op, en daarmee kon het ontwerptraject beginnen.
Het bouwprogramma van het stel was helder: hoge plafonds, veel lichtinval en een huis dat bestand is tegen twee opgroeiende kinderen, met fietsjes door de gang en jaren later nog steeds fijn om in te wonen. Maar het belangrijkste criterium was gevoel: vanaf de pont vanuit de stad moest het voelen alsof ze op weg waren naar hun vakantiehuis. Architect Joris van Hoytema vertaalde dat naar een ontwerp dat hij de Buiksloterbarnloft doopte, een huis met twee gezichten. De "barn", met rood cederhout, bakstenen muren en boerderijdeuren, verwijst naar de landelijke sfeer van Amsterdam-Noord. De "loft", met zijn vides en hoogtes, sluit juist aan bij het kosmopolitische karakter van de nieuwbouw in het gebied.
Binnen speelt kunst een grote rol in de sfeer. Van Pelt: een huis als dit heeft kunst aan de muur nodig, anders slaat het dood. Een deel van de collectie kregen ze van familie, de rest is door de jaren heen verzameld, en volgens Van Pelt hangt er eigenlijk nog relatief weinig. Bezoekers vragen regelmatig hoe ze die sfeer in huis hebben gekregen, en dat komt volgens haar echt door de kunst. Frenkel Frank vult aan dat ook het lichtplan daaraan bijdraagt: met ruim 120 lichtpunten in huis, grotendeels van Maretti, is hij de hele dag en avond bezig met schakelen en dimmen om precies de juiste sfeer te vinden.
Bron: de Volkskrant, "Mensen vragen vaak hoe we zo'n sfeer in het huis hebben gekregen, dat komt door de kunst", Elselotte Smink, 9 december 2017.
De twee woningen zijn ontworpen om in schaal en uitstraling bij die omgeving aan te sluiten, maar hebben elk een eigen karakter. De ene woning is volledig in hout uitgevoerd, de andere combineert hout met baksteen die gekeimd is, een kalkverftechniek die ook bij sommige zeventiende-eeuwse grachtenpanden is gebruikt, zodat de gevel met de jaren mooier wordt in plaats van verweert. Vanaf de bovenste verdieping kijk je zo over de Willem I-sluis en, aan de overkant van het IJ, richting het centrum van Amsterdam.
Binnen voelen beide huizen als een schuur, of eigenlijk een loft: hoog, licht en ruimtelijk. Een belangrijk deel van die inspiratie komt niet uit Amsterdam zelf, maar uit een studiereis naar San Francisco. Het resultaat is een huis waar je, zodra je binnenstapt, meteen doorhebt waarom de bewoners er nooit meer weg willen.
In de Volkskrant zeggen Bas en Myrthe dit over het huis
Bas Frenkel Frank en Myrthe van Pelt hadden nooit het plan om zelf een huis te laten bouwen, tot ze via via hoorden dat er kavels werden uitgegeven in Amsterdam-Noord. Om een plek te bemachtigen kampeerde Bas een hele week in een camper bij de A'damtoren, een periode die hij omschrijft als bijna een vrijstaat, met genoeg gebeurtenissen voor een speelfilm. Het leverde uiteindelijk een kavel op, en daarmee kon het ontwerptraject beginnen.
Het bouwprogramma van het stel was helder: hoge plafonds, veel lichtinval en een huis dat bestand is tegen twee opgroeiende kinderen, met fietsjes door de gang en jaren later nog steeds fijn om in te wonen. Maar het belangrijkste criterium was gevoel: vanaf de pont vanuit de stad moest het voelen alsof ze op weg waren naar hun vakantiehuis. Architect Joris van Hoytema vertaalde dat naar een ontwerp dat hij de Buiksloterbarnloft doopte, een huis met twee gezichten. De "barn", met rood cederhout, bakstenen muren en boerderijdeuren, verwijst naar de landelijke sfeer van Amsterdam-Noord. De "loft", met zijn vides en hoogtes, sluit juist aan bij het kosmopolitische karakter van de nieuwbouw in het gebied.
Binnen speelt kunst een grote rol in de sfeer. Van Pelt: een huis als dit heeft kunst aan de muur nodig, anders slaat het dood. Een deel van de collectie kregen ze van familie, de rest is door de jaren heen verzameld, en volgens Van Pelt hangt er eigenlijk nog relatief weinig. Bezoekers vragen regelmatig hoe ze die sfeer in huis hebben gekregen, en dat komt volgens haar echt door de kunst. Frenkel Frank vult aan dat ook het lichtplan daaraan bijdraagt: met ruim 120 lichtpunten in huis, grotendeels van Maretti, is hij de hele dag en avond bezig met schakelen en dimmen om precies de juiste sfeer te vinden.
Bron: de Volkskrant, "Mensen vragen vaak hoe we zo'n sfeer in het huis hebben gekregen, dat komt door de kunst", Elselotte Smink, 9 december 2017.